lundi 16 octobre 2017

Unne boinne assurinche-vie

Sinmdi au matin, din min gardin, i avoait des champignons. Qu'ej connoaissoais mie.

Don, ej pouvaois mie drie chi os pourroème les minger à nonne.

Adon, j'in tcheuille et vo vir un apotitchère.

- "Bojour, Msieur*", eq j'i dis, "j'o acaté ièr unne assurinche-vie pour m'fanme, chi ale vnoait à moérir. Ej voudroais savoèr chi ej pux i bailler cho à minger, chin vos ekminder, vu eq j'ainme bin acater quèk cose qu'i m'serche ?"

Echt'onme mé rbée granmint surprins. I buse un molet et m'dit :

- "Ej su mie un spécialisse, mais i m'sanne eq nan, i feudroait miu n'mie les minger. Et il les o rués."

Jou qu'i connaoissoais m'fanme o qu'il o ieu l'freusse d'ête atchusé ?

Nos, os avons mingé des punmes-ed-tère et del vianne d'ainnieu.

Et conme diroait Bébert Echcadoreus, eq ches jonnes ed moinss ed quarante ins n'sai'te poin qu'il o existé, ech lindman au matin, m'fanme étoait toudi in vie

Boinne jornée.

Et fuchez prudint avuc ches champignons.

* in vrai, ch'étoait unne fanme, mais ej vos écris eq ch'est un onme pour qu'os l'erconnaissèche mie.

1 commentaire:

  1. Ha vo ti ED ! Mi min blanc bonnet el vindérdi 13 al o té à Lourdes ! Bén , y-o poin yeu d'miraque ; al est r'nue à no moaison !! PDMM ! Adé ez Zéf

    RépondreSupprimer